o πούτσος (σε πρώτο ενικό)

Φιλιέμαι και φιλιέμαι και φιλιέμαι. Κάποια στιγμή το χέρι μου πάει εκεί. Αν πάει πρώτα το δικό μου, τον θέλω (τον πούτσο). Αν πάει πρώτα το δικό του στο παντελόνι μου, το κάνω σαν ανταπόδοση. Ή τουλάχιστον όχι από δίψα. Και γιατί τελοσπάντων πόση ώρα θα φιλιέσαι; Ή θα σταματήσεις ή θα συνεχίσεις. Αν δεν το σκεφτείς αυτό το τελευταίο βέβαια τότε αυτός δίπλα σου είναι ένας από τους «ο ένας». Όμως εδώ γράφω για τον πούτσο. Και ο πούτσος έχει και από μόνος του υπόσταση. Υπάρχει και μόνος του.

Όταν λοιπόν έχω βάλει το χέρι μου πάνω από το παντελόνι. Εκεί είχαμε μείνει. Ψάχνω να βρω κάτι σκληρό που δεν ξέρω που ακριβώς έχει κάτσει. Και πρέπει να το εντοπίσω. Το δώρο μου. Που είναι ακόμα τυλιγμένο και εγώ το χαϊδεύω για λίγο έτσι, μαντεύοντας πώς είναι. (Το «συναίσθημα» του να σκληραίνεις έναν πούτσο, ελπίζω  μια μέρα να το προσεγγίσω με λόγια).  Eventually κάποια στιγμή θα το ξετυλίξω. Είναι εκεί και με περιμένει δεν μπορώ να το αφήσω παραπονεμένο. Γιατί είναι το δώρο μου.

Με έκπληξη ξανά και ξανά διαπιστώνω πως το δώρο μου είναι ένα ζωάκι. Τον φιλάω, τον χαϊδεύω, τον παίζω και αυτός χαίρεται. 

Είναι πολύ ωραίο να παίρνεις πίπα. Κουράστηκα να περιγράφω το πόσο μου αρέσει ο πούτσος.

Καλύτερα να πάρω μία πίπα.

Και καλύτερα να μην παίρνω πίπα όταν δεν θέλω. Όταν δε νιώθω πως αυτόν τον πούτσο τώρα θέλω να τον αγκαλιάσω με τα χείλη μου, να τον ρουφήξω, να μου πονέσει τον λαιμό, να τον τρίψω παντού πάνω μου, να τον σαλιώσω για να γλιστρήσει μέσα στο μουνί μου. Και είναι και αυτό, όταν τον έχεις κάνει στιγμιαία ακόμα πιο σκληρό και τον βάζεις βιαστικά μέσα σου – όσο ακόμα αντέχει την καύλα – για να τον νιώσεις να σε τρυπάει. Και εκείνος (κι όμως όχι ο πούτσος) διψάει για το μουνί σου και σε γαμάει  σε γαμαει σε γαμαει. Και μετά τη δύναμη κάποια στιγμή κάπου εκεί υπάρχει και αυτή η γλυκιά διείσδυση που το μουνί σου, υποθέτω και ο πούτσος, ξενερώνει από την πολλή καύλα ή καλύτερα δεν την αντέχει άλλο και θέλει κάτι υγρό ζεστό μα μαλακό και έτσι ηρεμεί λίγο το μουνάκι μου και θέλει κι άλλο σκληρό πούτσο. Τότε καμία φορά χρειάζεται κι άλλη πίπα. Και αυτή τη φορά ο πούτσος είναι ζεστός.

Το χύσιμο.

Υπάρχουν  δύο περιπτώσεις.

Η πρώτη είναι να κάνεις εσύ τον άλλον να χύσει (είτε με πίπα είτε με μαλακία είτε με το σώμα σου). Για αυτήν την περίπτωση δεν μπορώ να πω πολλά γιατί είναι πολύ απορροφητική για να ξέρεις πως είναι. Δεν θυμάσαι πώς ακριβώς είναι.

Η δεύτερη είναι να με γαμάει γρήγορα και να ξέρω ότι έρχεται. Μ αρέσει ακόμα κι αν είμαι απλά το αντικείμενο που χρησιμοποιεί για να χύσει. Δεν θα μπω σε διακρίσεις έρωτα-σεξ, γιατί είναι ηλίθιες.

Τα χύσια αγαπητά μου αγόρια πρέπει ή να καταλήξουν πάνω μου ή στο στόμα μου. 

 

 

Advertisements

Γράμμα σε σένα

Θα βάλω Brel για να σου γράψω. Ωπ, άκου, όλως τυχαίως τι λέει (Bien sûr nous eûmes des orages. Vingt ans d’amour c’est l’amour fol). Eίναι αστείο που ακούω ένα τραγούδι και νομίζω ότι μιλάει για μας. Παρόλο που δεν θα μπορούσε να μιλάει για μας – γιατί ψιχάλες έχουμε, παρά καταιγίδες και δεν σε ξέρω και από τότε που γεννήθηκα. (Ένας κύριος μου είχε πει πως αν νομίζω πως όλα τα τραγούδια μιλάνε για σένα και για μας, είμαι μικρή και ερωτευμένη.)

Δε μου συμβαίνει συχνά πια.

Σε είδα πρώτη φορά στα 16 μου. Και μου μίλησες για μια βλακεία στο fb. Είχα φορέσει ρούχα της ξαδέρφης μου για να είμαι όμορφη. Μια πράσινη φούστα και μια ριγέ μπλούζα. Από τότε κάθε μέρα μιλούσα στις φίλες μου για σένα, ακόμα και αν σε έβλεπα μια φορά το δίμηνο.

Ήσουν ο ανεκπλήρωτος έρωτας της εφηβείας μου. Ο βασικός τουλάχιστον, γιατί όλοι ανεκπλήρωτοι ήταν τότε. Είχα αρχίσει να μαθαίνω τη γλώσσα που σου άρεσε. Ντρεπόμουν να σου μιλήσω. Σε stalkαρα στο fb κάθε μέρα ανελλιπώς. Σε γούσταρα μαζί με μια φίλη μου για την ακρίβεια. Όποτε σ’ τα λέω τώρα όλα αυτά σου φαίνονται αστεία. Και μένα.

Μεγάλωσα και οι φίλοι σου άρχισαν να με κάνουν παρέα. Μια νύχτα σ’ ένα πάρτυ – της τότε κοπέλας σου – είπα στον φίλο μας πως μου αρέσεις.

– Ναι;
– Έλα, αποκλείεται να μην το ‘χες καταλάβει.
– Ντάξει, άλλο να σ’ αρέσει λίγο, άλλο πολύ.
Δεν ήξερα πόσο μου αρέσεις. Ήξερα πως με ένοιαζε όμως.

Μεγάλωσα κι άλλο και έκανα σεξ. Και με πείραζες, μαλάκα. Είχα αγόρι και έκλαιγα γιατί ένιωθα άσχημα που σκεφτόμουν εσένα ενώ είχα αγόρι. Ένιωθα άσχημα που ήθελα και άλλους πεντακόσιους ενώ είχα αγόρι.

Τη συνέχεια την ξέρεις.

Αναρωτήθηκα ένα βράδυ – συνοδηγός στο αυτοκίνητό σου – αν θα υπήρχε κάποιος που να μην με θέλει μόνο δικιά του, χωρίς όμως να μ’ έχει για τον π**τσο. Με την άκρη του ματιού μου σε είδα να σηκώνεις το χέρι σου.

Το κρυφτό που μας χάρισε το πρώτο μας φιλί. Τα βράδια μας στο δεντρόσπιτο. Και παρά τις πρώτες ρομαντικές μας εμπειρίες πάνω από τη γη, με τράβηξες πάνω στη γη. Κάπως έτσι – μα πιο δύσκολα – δεν έχουμε επικούς τσακωμούς. Δεν ουρλιάζουμε ο ένας στον άλλον.

Μου ζητάς να είμαι φίλη σου. Και εγώ προσπαθώ, γιατί βλέπω πόσο ωραία είναι να είσαι ο καλύτερός μου φίλος – εσύ που ήσουν ήδη έτοιμος για την ελευθερία.
Απλώς δεν τα έχω καταφέρει ακόμα.
Κι εσύ μου λες ότι είναι νωρίς, μετά από ενάμιση χρόνο.

Μα ξέρεις ποιο είναι το πιο αστείο;
Ότι είσαι ο ανεκπλήρωτος εφηβικός μου έρωτας
ο πρώτος μου έρωτας
(κανένα οξύμωρο)
ο καλύτερός μου φίλος

μα εγώ δε νιώθω στερημένη. δεν νιώθω στερημένη που όλα αυτά είσαι μόνο εσύ και κανείς άλλος. γιατί μπορώ να είμαι όπου θέλω με όποιους θέλω και να κάνω ό,τι θέλω. γιατί δεν χρειάζεται να σηκώνω το ακουστικό κάθε βράδυ αν δεν το θέλω.

δεν είμαστε πια ερωτευμένοι

μα δεν υπάρχει κανένας λόγος να αποχωριστούμε ο ένας τον άλλον.
δεν στέκει το να χωρίσουμε γιατί δεν τα έχουμε.
γιατί δεν είσαι μικροπρεπής σαν όλους εμάς τους άλλους.

ο πρώτος έρωτας δεν λήγει πάντα με έναν επικό καβγά. δεν είναι πάντα μόνο ένα πυροτέχνημα.

ο χρόνος δεν σε σκοτώνει, αν έχεις θάρρος. σε ματώνει μόνο.

Και όλοι εμείς που λέμε ότι η αγάπη μετράει στο τέλος – όντως η αγάπη μετράει. Απλώς να, αναρωτιέμαι πώς γίνεται να το λέμε αυτό αλλά να είμαστε γεμάτοι από επεισοδιακές ιστορίες «αγάπης». Ας μην γίνομαι αλαζονική, ας αγαπάει ο καθένας όπως νομίζει.
Όμως τότε, στο τέλος ίσως να μην μετράει η αγάπη.
Αλλά το πώς αγαπάς.

Για μένα η αγάπη είναι η κατάργηση του εγώ σου για τον άλλον.
Ή αν δεν είναι αυτό, αγαπώ κι όλο τον κόσμο.
Μα ακόμα και αν είναι αυτό, δεν σε αγαπάω ακόμα όπως θέλω. και όπως σου αξίζει.

Ο μπαμπάς μου μού έλεγε όταν ήμουν μικρή:
«Αν αγαπάς τη γυναίκα σου δεν χαίρεσαι όταν είναι χαρούμενη;»
«Ναι μπαμπά»
«Τότε γιατί δεν θέλουμε oι γυναίκες μας να πηγαίνουν με άλλους;»
και του φώναζα που μου λεγε βλακείες. που να ‘ξερα.

μου κάνεις το δώρο να είμαστε μαζί για πάντα
με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο