στο «τι κάνεις;» θα έπρεπε να απαντάω προσπαθώ να ζήσω.

Advertisements
Hans Bellmer study on the story of the eye

Hans Bellmer. Study on the Story of the Eye

μην ξεχασω αυτο που σκεφτηκα

 

 

δεν χύνω με άλλους και σχεδόν δεν καυλώνω ενίοτε, εξαιτίας του ότι σκέφτομαι πως κάνω σεξ/φιλιέμαι/φασώνομαι όταν κάνω σεξ/φιλιεμαι/φασωνομαι (όπως σκέφτομαι ότι διαβάζω, όταν διαβάζω και δεν μπορώ να διαβάσω) και εξαιτίας της μηχανοποίησης του αυνανισμού μου.

 

 

I should care more about my pussy

STILL LIFE

 

 

 

πώς απ’ το σκύψιμο στη γη, ξαπλώνεις πάνω της και κοιτάς ψηλά.

πώς με το φτυάρι σου σκάβεις τη γη με κόπο, και μετά με αυτό το ίδιο φτυάρι πειράζεις το στερέωμα.

Το άυλο σιωπηλό στερέωμα – η βαριά πέτρα που σκάει στο πάτωμα.

o κώλος (θεϊκός μεν) και πάνω του μια γυναίκα – οπτασία.

η γυναίκα οπτασία. ο άντρας που την κουβαλάει. ο άντρας που της ανεμίζει το φόρεμα. και μάλλον τελικά ο άντρας που την πλάθει καθώς την κοιτάει.

ο τοίχος – κρεβάτι. η πόλη το σπίτι μας;

η καρέκλα που φεύγει κι ο άνθρωπος που παραμένει καθιστός. η ύλη που γνωρίζει τόσο ώστε να μην καταρρέει από την απουσία της.

το υλικό που γίνεται άυλο – το άυλο που προσεγγίζεις μετά το υλικό. ένα συνονθύλευμα υλικού και άυλου ή μια κατάργηση των ορίων τους;

και μέσα σε αυτόν τον αγώνα του ανθρώπου για να καταλάβει, ένα καθημερινό γεύμα. σύμβολο της κανονικότητας μέσα στην οποία ο άνθρωπος πασχίζει να μάθει τον κόσμο.

η μοναδικότητα και η οικουμενικότητα του αγώνα μας.

still life (ποιος έχασε τους σελιδοδείκτες του;)

Θα ήθελα να ζωγραφίσω ένα μπουρδελένιο δωμάτιο να βάλω μέσα τον γέρο και την Ντελγαδίνα. Θα ήθελα να βαρέσω τις νότες του Κ.Βήτα στο πιάνο και τον πορτοκαλί ηλεκτρικό του ήχο να τον πετάξω σ’ ένα μπλε φόντο. Θα ήθελα να τραγουδήσω το the mother we share. Να κάνω freestyle χωρίς να καταφέρω να κρύψω τίποτα. Θα ήθελα να μπορώ να σε χαστουκίζω χωρίς να είναι κακό αυτό. Είμαι γενναιόδωρη γιατί είμαι τσιγκούνα, και ευγενική γιατί είμαι αγενής.

Μα πιο πολύ απ’ όλα θαθελα να κλειστούμε σε μια αίθουσα χορού με μαλακό πάτωμα. Να δέσουμε τα χέρια μας στους γοφούς μας και να καλύψουμε το πρόσωπό μας με πανί. Να κλείσουμε τα μάτια μας. Και να κυλιστούμε στο πάτωμα με ή χωρίς μουσική. Να προσπαθώ να σε νιώσω με όλο μου το σώμα. Με πατούσες τυλιγμένες. Και κάπως έτσι να προσεγγίσουμε αυτό που νιώθεις με κάποιον κάπου κάποιες φορές -όταν έχεις τη άνεση της αφής- και τον αγκαλιάζεις και νιώθεις κάτι προς την ένωση.