Εμείς είμαστε τα κακομαθημένα παιδιά της ιστορίας.

Αρεσκόμαστε να βρίσκουμε σημειολογίες και υποκείμενα. Τρόπους παραγωγής κυρίαρχης ιδεολογίας. Nα μπαίνουμε σ’ έναν πόλεμο ιδεών και μετά να αποφασίζουμε πως προτιμάμε την οπτική της βιοπολιτικής. Να αναλύουμε. Εμάς – κυρίως εμάς.
Φοβόμαστε το θάνατο και η ζωή μας μάς φαινεται ενίοτε μικρή για αυτοβελτίωση. Kαι αρκετή μόνο για υστερία.
Καπνίζουμε για να νιώσουμε την καπνίλα στο στόμα.
Δεν θέλουμε το κεφάλι μας νηφάλιο.
Πίνουμε μπύρες.
Φοράμε προφυλακτικό.
Καπνίζουμε χόρτο.
 –
Τουλάχιστον μας έπιασε η κρίση.
Τουλάχιστον οι γονείς μας παθαίνουν καρκίνο.
Και κάπως έτσι νιώθουμε λίγο καλύτερα.
|__________________________________________________________________
|
 loa
κι αυτά ήταν κάποια (άλλα) παιδιά
Advertisements

ftina tsigara

Είσαι για μένα τα πάντα.

Γίνε για μένα τα πάντα.

Πάλι εσύ είσαι;

———————————————————————————————————————————————————–

Σταμάτα να αναζητάς συντροφιά. Σταμάτα να αναζητάς συντροφιά. Σταμάτα να αναζητάς συντροφιά.

Ποιος σκέφτηκε να ζούμε; Αυτό είναι το πρόβλημα, κανείς. Αυτό είναι το πρόβλημα, δεν υπάρχει θεός.

Ίσως τα φτηνά τσιγάρα είναι ό,τι πιο υγιές μπορείς να κάνεις μέσα σε αυτόν τον κόσμο.