DSC06295

γαλάζιες βαρκάδες

απόγευμα

για τον καφέ

στον Μπακαλώνη

Ο Μπακαλώνης και η Μπακαλώνενα (;)

δύο μπαμπάδες και δύο παιδιά αν θυμάμαι καλά.

από τη μία άκρη του χωριού ως την άλλη ξεκινούσαν

κάθε απόγευμα για δεκαπέντε μέρες

με το φουσκωτό να πιουν καφέ και λεμονάδα

στον Μπακαλώνη.

Φτάναν στο λιμανάκι (στο μπετό πάνω από τη θάλασσα)

δέναν

κατέβαιναν και πηγαίναν να διαλέξουν ληγμένο προϊόν

είχε και τσιπς και μπισκότα και απ’ όλα

ελπίζω πως είχε και λεμονάδα έψα, από δω και πέρα θα μου μάθω ότι γι’ αυτό την αγαπώ

δεν παίζαμε πολύ απαραίτητα

η μνήμη μου με απατά

πάντως είχε μία ρωγμή το τσιμέντο γεμισμένη νερό και οι μπάμπουρες κάνανε πάρτυ

εμείς έπρεπε να προσέχουμε

Ό,τι πιο γαλάζιο έχω ζήσει

οι βόλτες για παγωτό (;) στον Μπακαλώνη.

Ο Μπακαλώνης πάει καιρός που ζούσε στην αυλή.

Η αυλή έμεινε κλειστή, θεματοφύλακας της παιδικής μας ηλικίας.

Ένα μουσείο που δεν ξέρεις πώς να επισκεφτείς

χώρος που δεν ξέρεις πώς να εκτοπίσεις

ανοικειοποίητος, άθικτος

ο επανορισμός σου μέσα του, με μια καινούργια εμπειρία

μιας και η παλιά, η δικιά σου η παλιά

δεν διαδραματίστικε εκεί,

αλλά στα λημέρια της παιδικής σου ηλικίας.

DSC06296

Advertisements